Antifa news from the streets:


Οι πλατείες ανήκουν στα αλάνια τους!

Είναι να μην τύχει στην πλατεία της γειτονιάς σου. Ποιο πράγμα; Μα να έρθει ο δήμαρχος Μπακογιάννης με δημοσιογράφους, κάμερες και μια στρατιά από υπαλλήλους του δήμου με πιεστικά, μπογιές και οχήματα. Ενώ οι υπάλληλοι του δήμου επί 2-3 μέρες θα κάνουν την πλατεία σου αγνώριστη, ο Μπακογιάννης θα κάνει δηλώσεις στις κάμερες και θα λέει ότι η πλατεία σου είναι πλέον έτοιμη για την «οικογενειακή βόλτα», ότι «παραδόθηκε στους κατοίκους».

Εσύ πάλι, είσαι κάτοικος της γειτονιάς σου και καθημερινός θαμώνας της πλατείας. Είναι η πλατεία σου και δεν χρειάζεται κάποιος να σου την «παραδώσει», είσαι εκεί όλη την ώρα. Τον Μπακογιάννη απ’ την άλλη δεν τον έχεις δει ποτέ να περνάει απ’ την πλατεία σου ούτε ζωγραφιστό. Κι εδώ που τα λέμε κανένας δεν έχει δει τον Μπακογιάννη να περνάει από καμία πλατεία της Αθήνας, τουλάχιστον όχι χωρίς συνοδεία 10 ατόμων να τον φυλάνε και σίγουρα όχι παραπάνω από 10 λεπτά. Κατά τ’ άλλα ο Μπακογιάννης, έχει άποψη για το πως πρέπει να είναι μία πλατεία και βρίσκεται στη θέση να μπορεί να επιβάλει την άποψη του σε όλους εμάς τους υπόλοιπους. Που έχουμε ξημεροβραδιαστεί στις πλατείες της Αθήνας, την ώρα που ο Μπακογιάννης βρίσκεται στην βίλα του και ξημεροβραδιάζεται με τους μπράβους του.

Είναι επίσης γνωστό ότι ο πρωθυπουργός της υπέροχης χώρας μας και θείος του δήμαρχου Μπακογιάννη, έχει γεμίσει τις πλατείες μας με 1200 παραπάνω ΔΙ.ΑΣ, γιατί προφανώς δεν μας έφταναν οι ήδη υπάρχοντες και θέλαμε και παραπάνω. Αυτοί θα μας αγριοκοιτάνε παραπάνω, θα μας κάνουν παραπάνω εξακριβώσεις και παραπάνω προσαγωγές, έτσι ώστε η πλατεία να είναι παραπάνω ασφαλής. Τα συνεργεία του δήμου του κύριου Μπακογιάννη θα έχουν φροντίσει προηγουμένως η πλατεία να είναι παραπάνω καθαρή.

Οι ταγκιές, τα συνθήματα, τα στιχάκια τα οποία βάφουμε στα πεζούλια και στα παγκάκια για να νιώθουμε σαν στο σπίτι μας θα έχουν καθαριστεί για να μην χαλιέται ο μεσοαστός που κάνει την βόλτα του στα μαγαζιά. Οι θάμνοι που καβατζωνόμαστε για να πιούμε κάνα τσιγάρο θα έχουν κουρευτεί για να μας βλέπει και ο τελευταίος ρουφιάνος της γειτονιάς και τα σκοτεινά σποτάκια που πηγαίναμε πιτσιρικάδες να φασωθούμε ή να βάλουμε καμιά μουσική από ηχειάκι, θα φωτίζονται από κάτι λάμπες που θα θες γυαλί ηλίου το βράδυ για να την παλέψεις, μην τυχόν και βγάλει βόλτα ο μεσοαστός το σκυλί και του επιτεθεί κάνας Πάμπλο Εσκομπάρ.

Ο δήμαρχος Μπακογιάννης και βασικά όλοι οι δήμαρχοι στις περιοχές μας, θέλουν οι πλατείες να είναι φιλόξενες μόνο για τους κυριλέδες φίλους της αστυνομίας. Θα κάνουν τα πάντα για να νιώθουμε άβολα στις ίδιες μας τις πλατείες και ύστερα θα μας το τρίβουν στη μούρη στην τηλεόραση και στο ίντερνετ. Όμως, όλοι εμείς, η πολυεθνική εργατική τάξη έχουμε τους τρόπους μας να κάνουμε τις πλατείες φιλόξενες για εμάς, γιατί βασικά δεν έχουμε και πολλά άλλα μέρη να πάμε. Δεν θα τις παρατήσουμε στους Μπακογιάννηδες και τους φίλους τους, και όλοι αυτοί οι μπάσταρδοι καλά θα κάνουν να το καταλάβουν…


Προκήρυξη που μοιράστηκε πόρτα-πόρτα σε 3.500 αντίτυπα με την ευθύνη του antifa xalandri // Φλεβάρης ’20


Υπάρχουν σημεία μέσα στην πόλη που η αστυνομία είναι παντού.
Υπάρχουν όμως και σημεία στα οποία δεν της είναι τόσο εύκολη η πρόσβαση.
Αυτά ακριβώς τα σημεία είναι που επιλέγουμε να αράζουμε.
Όλοι κι όλες εμείς που δεν έχουμε κάπου αλλού να πάμε!
Στα μέρη αυτά, στις καβάτζες, τα πάρκα και τις πλατείες γεννιούνται καινούριες γλώσσες.
Νέοι, εμπόλεμοι, κώδικες επικοινωνίας που δεν γνωρίζουν οι ρουφιάνοι.
Στα μέρη αυτά αναπαράγεται κοινωνικά και πολιτισμικά η πολυεθνική εργατική τάξη.
Σε αυτά τα μέρη είναι σίγουρο ότι θα συναντήσεις και τα σημάδια της.

MAKE HOOD GREAT AGAIN!
antifa on the walls // Papagou & Polidroso // Feb ‘20


Στα σώματα μας κουμάντο εμείς!

Πρόσφατα, η εγχώρια κοινή γνώμη διχάστηκε με αφορμή μια αφίσα κατά των εκτρώσεων που λανσαρίστηκε σε διάφορους σταθμούς του μετρό, από σύλλογο που απαρτίζεται από 18 χριστιανικές οργανώσεις με όνομα «Αφήστε με να ζήσω» (ξερνάμε!). Στην περιβόητη αφίσα απεικονιζόταν ένα έμβρυο και γύρω του παρουσιάζονταν διάφορες πληροφορίες για τα στάδια της εγκυμοσύνης κι αποσκοπούσε στο να συγκινηθούμε τόσο που να τρέξουμε όλες για μωρουδιακά. ΝΟΤ!

Όσο και να ξερνάμε με χριστιανικά παραληρήματα που θέλουν τις γυναίκες ταγμένες μάνες, πιστές και μαντρωμένες, άλλο τόσο παραμένουμε καχύποπτες απέναντι στο φιλικό πρόσωπο που μας δείχνει το κράτος και οι μηχανισμοί του με κάτι τέτοιες αφορμές. Σύσσωμη η ελληνική «προοδευτική» κοινωνία, λοιπόν, βγήκε και μίλησε για μεσαίωνα, δεξιοί και αριστεροί βάλθηκαν να υπερασπιστούν το νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των γυναικών στην έκτρωση και μπλα μπλα μπλα. Το υπουργείο μεταφορών μάλιστα ζήτησε την άμεση άρση της αφίσας. Όσο ζήλο και να επιδείξουν για να μας πείσουν ότι κόπτονται για την αυτοδιάθεση των σωμάτων μας, όμως, ξέρουμε ότι η έκτρωση στοχοποιείται από το κράτος. Όταν μας μιλάει για το ζήτημα της υπογεννητικότητας και μας προτρέπει να γεννάμε ελληνόπουλα στοχεύει στην πειθάρχηση μας και στην υποταγή μας στον κοινωνικό μας ρόλο για αναπαραγωγή.

Ακόμα και σήμερα το «δικαίωμα» στην ασφαλή και δωρεάν έκτρωση δεν είναι τελικά και τόσο αυτονόητο. Όλες μας το ξέρουμε καλά αυτό αν χρειάστηκε να πάμε σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο να κάνουμε έκτρωση και ήρθαμε αντιμέτωπες με την ενοχή που μας φορτώνουν οι γιατροί για το ότι σκοτώνουμε ένα παιδί και «να μην ανοίγαμε τα πόδια μας άμα δεν θέλαμε», ή αν χρειάστηκε να σκάσουμε μια περιουσία σε ιδιώτες γυναικολόγους για να αποφύγουμε αυτήν την ψυχολογική φθορά. Το αν και πότε γουστάρουμε να κάνουμε παιδιά βρίσκεται διαρκώς στο στόχαστρο, όπως και η σεξουαλικότητά μας. Ξέρουμε ότι μας θέλουν μόνες και ντροπιασμένες απέναντι στα σώματα μας. Ε, λοιπόν, εμείς δεν θέλουμε να είμαστε.

Δεν περιμένουμε κανέναν να βγει να μας υπερασπιστεί ούτε να μας σώσει απο κρατικές πολιτικές που στρέφονται καταφανώς εναντίον μας. Αλλά έτσι για το κλείσιμο δεν γουστάρουμε και καθόλου με την τσίμπλα στο μάτι όταν παίρνουμε το μετρό να πάμε στην δουλειά ή στο σχολείο να πέφτουμε σε τέτοιες αηδιαστικές καμπάνιες που αφορούν τις ζωές και τα σώματα μας! Βάλτε την επόμενη φορά διαφήμιση με καμιά σοκολατίτσα για τις πρωινές υπογλυκαιμίες να χαζεύουμε ρε παιδιά!


Πολιτική εκδήλωση από τους autonome antifa // Πέμπτη 30 Γενάρη 2019 // Πολυτεχνείο // Κτίριο Γκίνη // 19:00

Αν κανείς πιστέψει τις κυρίαρχες αφηγήσεις, ο ρατσιστικός παροξυσμός που συγκλόνισε χωριά, νησιά και πόλεις ολόκληρες ήταν αποτέλεσμα «ξενοφοβίας». Το δίχως άλλο, πρόκειται για έναν απ’ τους ανθεκτικότερους μύθους της νεοελληνικής ιστορίας.

Τα μικρά και τα μεγάλα αφεντικά, οι τοπικοί και κεντρικοί πολιτικοί τους εκπρόσωποι επιδιώκουν με κάθε τρόπο να έχουν μετανάστες στο πεδίο της εξουσίας τους. Αυτό που παρουσιάστηκε ως «σκληρές αντιδράσεις» ενάντια στην εγκατάσταση μεταναστών (στο ένα ή στο άλλο σημείο της ελληνικής επικράτειας), δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο ειδικός τρόπος συσκότισης των πραγματικών προθέσεων των κάθε λογής ντόπιων αφεντικών. Οι αρχικές κραυγές ενάντια στους μετανάστες ακολουθούνται πάντα από διαπραγματεύσεις για το είδος και την ποσότητα της εργατικής δύναμης που θα τους παρασχεθεί προς εκμετάλλευση. Κι είναι στα πλαίσια αυτής της διαπραγμάτευσης που μικρότερα ή μεγαλύτερα εργατικά απαρτχάιντ χτίζονται απρόσκοπτα ανά την Ελλάδα.

Μπήκαμε στον κόπο και εξετάσαμε προσεκτικά τα λόγια και τα έργα των ντόπιων αφεντικών μέσα στην τελευταία διετία. Διαπιστώσαμε ότι ο ρατσισμός-ως-ιδεολογία ήταν απλώς η βιτρίνα, πίσω απ’ την οποία ξεπρόβαλλε αμείλικτος ο ρατσισμός-ως-υλικό συμφέρον. Και καθώς το κάναμε, παρατηρούσαμε κι άλλους μύθους να ραγίζουν.


Antifa Άραγμα & Μουσικές //
Πλατεία Χαλανδρίου // 21.12.19

Λέμε ότι antifa σημαίνει επίθεση. Και πράγματι: έχουμε διάθεση να τα βάλουμε με τους εχθρούς μας, να κοντραριστούμε με τους φασίστες, να μην αφήσουμε σπιθαμή της γειτονιάς αδιεκδίκητη. Μα όλα αυτά αποκτούν νόημα μονάχα όταν γίνονται συλλογικά. Μόνοι και μόνες νιώθουμε μικροί μπροστά στον καθημερινό πόλεμο που εξελίσσεται στις περιοχές μας. Όλοι και όλες μαζί όμως, ανακαλύπτουμε νέο πείσμα. Συλλογικό πείσμα.

Γι’ αυτό και λέμε ότι antifa σημαίνει να βρεθούμε. Και δεν χάνουμε αφορμή να το κάνουμε πράξη. Πριν μερικές μέρες βρεθήκαμε στην Πλατεία Χαλανδρίου, κουβεντιάσαμε, γελάσαμε, γνωριστήκαμε. Κόντρα σε όσους μας θέλουν εξαφανισμένους απ’ τις γειτονιές, το υπενθυμίσαμε για μια ακόμη φορά: Δεν πάμε πουθενά!


Αφίσα που κολλήθηκε από το Antifa Xalandri στις βόρειες γειτονιές της Αθήνας.
Από το Χαλάνδρι, το Χολαργό και την Αγία μέχρι τα Βριλήσσια, τα Μελίσσια και το Μαρούσι.
Δεκέμβρης ΄19

Δεκέμβρης ’19, με αφορμή τo προτεινόμενο στρατόπεδο συγκέντρωσης ανήλικων μεταναστών στο δήμο Πεντέλης

Οι καιροί μας προστάζουν ηλιθιότητα. Να καταπίνουμε αμάσητες τις μαλακίες που μας σερβίρουν τα μήντια, να σαπίζουμε αγκαλιά με το netflix και πάει λέγοντας. Αλλά εμείς δεν θέλουμε να είμαστε έτσι. Πασχίζουμε να βγάλουμε συλλογικό νόημα από τον κόσμο γύρω μας και κάνουμε ότι μπορούμε ώστε να έχουμε την δυνατότητα να σκεφτόμαστε αυτόνομα. Και άρα αναπόφευκτα μας απασχολούν ένα σωρό ζητήματα. Το Σάββατο 30/11 βρεθήκαμε με μερικές δεκάδες ακόμα αδερφούς κι αδερφές για να κουβεντιάσουμε ένα από αυτά: τι διάολο γίνεται με τους ρατσιστές που οργανώνονται στην Πεντέλη;

Δεν διοργανώνουμε τέτοιου είδους συζητήσεις επειδή είμαστε οπαδοί της βαριάς θεωρίας. Αντιθέτως, το ξέρουμε καλά. Μόνο αν καταλάβουμε τους εχθρούς μας, μπορούμε να τους πολεμήσουμε.


Το Δικό μας Κοντινό
Στρατόπεδο Συγκέντρωσης

Έντυπο δρόμου | Τεύχος #19 | Φθινόπωρο 2019 | Antifa Xalandri

Το ‘χετε παρατηρήσει κι εσείς; Οι ρατσιστές στις γειτονιές που πρόκειται να υποδεχθούν μετανάστες, μοιάζουν με διχασμένες προσωπικότητες. Την μία στιγμή αλυχτάνε σαν τα αγρίμια για το πόσο αποφασισμένοι είναι να μην επιτρέψουν σε κανέναν μελαμψό να πατήσει το πόδι του και την επόμενη μετατρέπονται σε κολοσσούς αλληλεγγύης, βάζοντας τα κλάματα αν τύχει και τους πάρουν μακριά τους μετανάστες. Δεν μας πιστεύετε; Ιδού ένα παράδειγμα, συγκεκριμένα απ’ το 2016 όταν έκλεινε κέντρο κράτησης στην περίφημη Ειδομένη και οι κρατούμενοι έφευγαν απ’ την περιοχή. Είναι από εφημερίδα, για να μην λέτε ότι τα βγάζουμε απ’ το μυαλό μας:

«Δήμαρχε, τι μας έκανες; Γιατί τους διώχνεις;» διαμαρτύρονται πολλοί, κάποιοι μάλιστα εξ εκείνων που είχαν πρωτοστατήσει στις εκδηλώσεις εναντίον των προσφύγων και των μεταναστών.»[1]

Πρώτα πρωτοστατούν στις ρατσιστικές εκδηλώσεις, μετά στεναχωριούνται που φεύγουν οι μετανάστες. Στο ίδιο άρθρο μας εξηγούν πως έγινε το περίεργο: «Αν δεν είχαν έρθει οι πρόσφυγες, θα είχαμε φύγει εμείς. Θα είχαμε κλείσει τα μαγαζιά. Ήταν μια γερή ένεση στην αγορά, δούλεψαν επιχειρήσεις, απασχολήθηκαν άνεργοι.»[2] Με άλλα λόγια, αναγνώρισαν στην άφιξη των μεταναστών μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για κέρδος. Για να εκμεταλλευτούν καταναγκαστική εργασία κατευθείαν από τους έγκλειστους του στρατοπέδου, να νοικιάσουν τις τρύπες τους, να δουλέψουν τα μαγαζάκια τους. Η γκρίνια τους στην αρχή, δεν ήταν αποτέλεσμα μισαλλοδοξίας. Ήταν κομμάτι της διαπραγμάτευσής τους για να αποκτήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα υλικά οφέλη απ’ την όλη διαδικασία.

Σας θυμίζει κάτι; Καλά κάνει. Πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι στον Δήμο Πεντέλης θα δημιουργηθεί «δομή» που θα στεγάζει ανήλικους μετανάστες. Δηλαδή κομμάτι των μεταναστών που φθάνουν στα νησιά, θα στέλνεται εκεί, θα στοιβάζεται σε άθλιες συνθήκες, θα γίνεται παράνομο και πειθαρχημένο με το ζόρι, όπως ακριβώς προστάζει εδώ και τρεις δεκαετίες το ελληνικό κράτος. Στην είδηση, οι ντόπιοι εξεγέρθηκαν με μπροστάρισσα την Δήμαρχο της περιοχής που δήλωσε ότι «δεν θα δεχθούμε ούτε έναν μετανάστη».

Μην ψάξετε για ρατσιστικά κίνητρα εδώ! Οι άνθρωποι διαπραγματεύονται. Θα δεχθούν πολύ παραπάνω από έναν μετανάστη, θα βοηθήσουν το ελληνικό κράτος που θέλει να τους κάνει με το ζόρι παράνομους και υποτιμημένους αλλά θέλουν να είναι βέβαιοι ότι θα πληρωθούν καλά για τη δουλειά τους. Γι’ αυτό η Δήμαρχος ζητά «διάλογο και συνεργασία με την τοπική κοινωνία»[3] γι’ αυτό ζητά «συνεννόηση με τον Δήμο και τις υπηρεσίες του.»[4] Γιατί θέλει να δηλώσει χαμηλόφωνα αυτό που εξέφρασε ανοιχτά η Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ της περιοχής αλλά της ξέφυγαν κάτι ναζιστικά και τώρα δεν είναι πια Πρόεδρος. Παρόλα αυτά, δεν έλεγε τρέλες: «τριπλασιασμό των δυνάμεων ασφαλείας, […] κονδύλια για συγκοινωνιακές παρεμβάσεις, […] ειδικά γεύματα.»[5] Δηλαδή δουλειές για την αστυνομία και χρήμα για τα ντόπια αφεντικά.

Αν, λοιπόν, τον επόμενο καιρό δείτε στις γειτονιές μας ορκισμένους ρατσιστές να μετατρέπονται σε υποψήφιους για Νόμπελ Ειρήνης, μην παραξενευτείτε. Κανείς τους δεν διαφωνεί με την ακραία υποτίμηση των μεταναστών, την μετατροπή τους σε παράνομους εργάτες, την αστυνομική τους διαχείριση. Όλοι τους θέλουν να συμμετάσχουν σ’ αυτήν την διαδικασία και να κερδίσουν όσο περισσότερα μπορούν καθώς το κάνουν. Έτσι δουλεύει ο νέος ελληνικός φασισμός.


[1]   Σταύρος Τζίμας, «Δήμαρχε,γιατί διώχνεις τους πρόσφυγες», Καθημερινή, 19/6/16

[2]   Καθημερινή, οπ. π.

[3]   Xtypos.gr, «Δ. Κεχαγιά, Ο κος Χρυσοχοΐδης φέρει την Αποκλειστική Ευθύνη…», 11/10/19

[4]   Xtypos..gr, «Στα χαρακώματα η Δ. Κεχαγιά…», 3/10/19

[5]   Εφ.Συν., «Ρατσιστικός Οχετός της ΟΝΝΕΔ…», 13/10/19


ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

[ ANTIFA ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟΜΑ ΜΕ ΣΤΟΜΑ ]
Ενάντια στη μεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους.
[ Autonome Antifa // Περιστέρι // Νοέμβρης 2019 ]

ΕΔΩ Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ: https://autonomeantifa77.files.wordpress.com/2019/11/201911_stoma-me-stoma-katw-ta-ksera-sas-apo-tous-metanastes-prokhryksh.pdf

Το Σάββατο που μας πέρασε η συνέλευση autonome antifa και δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες βρεθήκαμε και διαδηλώσαμε στο Περιστέρι. Σε τόπο και χρόνο που εμείς επιλέξαμε, πιαστήκαμε αλυσίδες και φωνάξαμε συνθήματα ενάντια στη μεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους, την ίδια ώρα που με όλους τους τρόπους και μέσα τοπικές κοινωνίες, δήμαρχοι, παπάδες και καταστηματάρχες “παλεύουν” για τα συμφέροντά τους.
Τι εννοούμε:

Αλλού οι ντόπιοι δήμαρχοι, καταστηματάρχες, ξενοδόχοι, κλπ. στήνουν οδοφράγματα ενάντια στο ενδεχόμενο μετακίνησης μεταναστών στην περιοχή τους. Αλλού οι ίδιες φιγούρες δεν μπορούν να κρύψουν την ευτυχία τους για το ίδιο ενδεχόμενο. Το παράδοξο αυτό εξηγείται μόνο αν διατυπωθεί ως εξής: Στα πόσα ευρώ το κεφάλι γίνεται ένας δήμος “αντιρατσιστικός”;

Η πραγματικότητα είναι ότι οι τοπικές κοινωνίες είναι ρατσιστικές μέχρι το μεδούλι. Και ότι οι μετανάστες κι οι μετανάστριες αντιμετωπίζονται από όλα τα κόμματα ως φτηνά εργατικά χέρια, ως μέθοδος τόνωσης των τοπικών οικονομιών και ως αντικείμενο φρικαλέας διαπραγμάτευσης.


ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ το νέο έντυπο δρόμου!
[ τεύχος 19 // Φθινόπωρο ’19 ]


Οι πλατείες μας ανήκουν!

Το Σάββατο 5 Οκτώβρη η αντιφασιστική συνέλευση autonome antifa, οι εκδόσεις antifa scripta, οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες από τους antifa πυρήνες της Αθήνας βρεθήκαμε στην πλατεία του Χαλανδρίου όπου και διοργανώσαμε έκθεση έντυπου υλικού.

Οι πάγκοι μας στήθηκαν με κινήσεις μηχανικές, τα ηχεία μας (υπό τη μουσική επιμέλεια του North Side Raps) έδωσαν ήχο στο ρυθμό της πλατείας κι εμείς είχαμε ακόμα μια ευκαιρία να κάνουμε νέους φίλους και φίλες!

Stay tuned!